Wymiana ludności we Wrocławiu

Ostateczna decyzja aliantów o przesunięciu Polski na Zachód została podjęta na konferencji w Poczdamie, która miała miejsce w sierpniu 1945 roku. Tym samym ustalono, iż miasto Wrocław w przyszłości będzie należało do Polski. Wynikiem decyzji poczdamskiej było przymusowe przesiedlenie milionów Polaków i Niemców.

Wysiedlanie ludności niemieckiej z Wrocławia, 1946 r. (Źródło: Archiwum Dokumentacji Mechanicznej / CAF w Warszawie)Wysiedlanie ludności niemieckiej z Wrocławia, 1946 r. (Źródło: Archiwum Dokumentacji Mechanicznej / CAF w Warszawie)

Wysiedlanie Niemców

Między końcem wojny, a przyjęciem decyzji Konferencji Poczdamskiej, dochodziło na terenie dawnych Niemiec wschodnich do „dzikich wypędzeń” części niemieckich mieszkańców przez Polaków. Zimą 1945/46 rozpoczęło się zorganizowane, masowe wysiedlenie Niemców, którzy byli już objęci sankcjami prawa międzynarodowego. Do końca 1950 roku ze Śląska przesiedlono ponad 3,5 mln Niemców, na tereny które pozostały niemieckie.

Zasiedlanie Polaków

Równocześnie z wysiedlaniem Niemców, zasiedlano na nowych terenach zachodnich Polaków. Był czas przejściowy, kiedy Niemcy i Polacy spotykali się na Śląsku, zdarzało się również, że mieszkali w jednym domu. Dopiero w 1946 roku, Polacy stali się większością narodową na nowych terenach zachodnich.

Nowa ludność polska napływała między innymi z Polski centralnej. Ta grupa wyjeżdżających na nowe tereny, chciała poprawić swoje warunki życia. Jednak większość przybywających sama była wcześniej wypędzona. Byli zmuszeni do opuszczenia obszarów byłej Polski Wschodniej, przejętych przez Związek Radziecki – zostali wbrew swojej woli zasiedleni na dawnych terenach niemieckich.

Wymiana ludności we Wrocławiu

Przesunięcie Polski na zachód oznaczało dla Wrocławia prawie stuprocentową wymianę ludności. W 1950 roku w mieście już prawie nie można było znaleźć nikogo z przedwojennych mieszkańców.

Już dwa dni po zakończeniu wojny pojawiła się delegacja administracyjna, aby przejąć miasto. Po uznaniu prawem międzynarodowym przyłączenia Śląska do Państwa Polskiego, radziecki komendant wręczył polskim władzom Akt Miejski. Breslau stał się Wrocławiem.

Nowymi mieszkańcami stali się głównie przesiedleńcy z centralnej Polski oraz terenów wschodnich, którzy przyjechali do początkowo „obcego miasta”. Wcześniej nie odwiedzając miasta – Bolesław Drobner został mianowany pierwszym prezydentem.