Narodowy socjalizm we Wrocławiu
„Najpotężniejsza manifestacja, jaką przeżył Śląsk. Adolf Hitler przemawia we Wrocławiu” (Źródło: Schlesische Tageszeitung (Dziennik Śląski), wydanie z 2 marca 1933 roku)
Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza (NSDAP) w latach 1933-45 stałą się jedyną dozwoloną partią w Niemczech. Od czasu jej założenia w roku 1920, partia ta miała na celu zastąpienie republiki państwem totalitarnym, z wodzem na czele. Jej program bazował na ekspansywnym nacjonalizmie oraz na antysemityzmie i rasistowskiej wizji świata. Partia NSDAP jeszcze w ostatnich latach istnienia Republiki Weimarskiej odnotowała znaczny przypływ członków, później w latach dyktatury była już partią masową. Liczba członków w grudniu 1925 roku wzrosła z 27 tyś, do ponad 1,4 miliona w styczniu 1933 roku, a w 1945 roku liczyła już 8,5 miliona członków. W lat 1933-1945 główną funkcją NSDAP była propagandowa indoktrynacja dążąca do politycznej kontroli społeczeństwa. Równocześnie dążyła do przejęcie zadań opiekuńczo-społecznych pozorując realizację ideału wspólnoty narodowej.
Partia NSDAP dysponowała szeroką siecią różnych ugrupowań, które umożliwiały szeroki dostęp do wszystkich grup społecznych. SA, SS, organizacja młodzieżowa Hitlerjugend oraz Narodowosocjalistyczny Związek Kobiet są jedynie nielicznymi, znanymi przykładami.
Oddziały Szturmowe SA (Sturmabteilung), tworzyły umundurowaną zbrojną bojówkę partii NSDAP. W latach 1930-33 służyła ona jako grupa siejąca propagandę i terror w konfrontacjach z politycznymi przeciwnikami. Aż do likwidacji jej dowództwa podczas Nocy Długich Noży w czerwcu 1934 roku, SA stanowiły najpotężniejszy instrument władzy i terroru ruchu nazistowskiego.
Gwardia Ochronna SS (Schutzstaffel) była wyjątkowa organizacją powołaną w 1925 roku, jako specjalna jednostka do ochrony Adolfa Hitlera i innych ważnych funkcjonariuszy. Dodatkowo pełniła ona pod dowództwem Reichsführer Heinricha Himmlera, funkcję wewnętrznej policji w partii NSDAP. Po 1934 roku była głównym filarem nazistowskiego terroru.
Tajna Policja Państwowa - (Gestapo) pełniąc rolę policji politycznej, tropiła i zwalczała wszelkie przejawy, które mogłyby zagrozić państwu. Prześladując politycznych przeciwników, Gestapo było ponadto aktywne przy deportacjach Żydów oraz nadzorowało robotników przymusowych i jeńców wojennych na terenie państwa. W swoich staraniach mogło liczyć na powszechną gotowość społeczeństwa do denuncjacji.
