Droga do dyktatury: terror polityczny i wczesne obozy koncentracyjne

Drodze na szczyt, na którą wkroczyli naziści towarzyszyły bójki uliczne oraz przemoc stosowana wobec przeciwników politycznych. Terror i propaganda masowa stanowiły od samego początku podstawowy element ideologii nazistowskiej. Nowi mocarze mogli również sięgnąć po pomoc państwowych instytucji w zwalczaniu wszelkich przejawów innego myślenia.

Tak właśnie walki które odbyły się 5 marca 1933 roku, były pełne przemocy i represji, głównie w stosunku do partii lewicowych. Już w lutym, po pożarze Reichstagu, bojówki nazistowskie oraz SA i policja pomocnicza przeprowadzały masowe aresztowania i akcje terroryzujące skierowane przeciwko socjaldemokratom, komunistom i Żydom.

Poprzez Ustawę Prezydenta Rzeszy o bezpieczeństwie Narodu i Państwa, nowe formy zagłady i przemocy miały otrzymać pozory legalności. Ten akt prawny unieważnił podstawowe swobody obywatelskie jak prawo zgromadzeń, wolność słowa i wolną prasę. Umożliwiał on również nazistom więzienie wrogów politycznych w tak zwanym areszcie ochronnym na czas nieokreślony i bez podania powodu.

Gmach Sądu i Areszt Śledczy (Źródło: Zespół projektu)Rozbicie różnych partii i organizacji ruchu robotniczego oraz zastraszenie ich zwolenników należało do najważniejszych celów początkowej fazy rządów narodowosocjalistycznych. Aby pomieścić tak dużą liczbę osób, które internowano w pierwszych tygodniach w aresztach ochronnych, naziści byli zmuszeni do stworzenia dodatkowych miejsc więziennych. Z tego powodu zaczęto zamieniać piwnice, koszary, fabryki i dawne twierdze na prymitywne więzienia – tak zwane dzikie obozy koncentracyjne.

Na terenie całych Niemiec powstało 70 obozów koncentracyjnych, dodatkowo w aresztach gmachów sądowych oraz policyjnych powstało jeszcze ponad 30 oddziałów aresztu ochronnego. W pierwszych miesiącach, po objęciu władzy przez nazistów, aresztowano ponad 45 tyś. wrogów politycznych. W przeciwieństwie do obozów koncentracyjnych takich jak na przykład Dachau w pobliżu Monachium oraz Oranienburgu w pobliżu Berlina, większość tych dzikich obozów została rozwiązana po paru miesiącach.

Również we Wrocławiu powstał podobny obóz, na żądanie ówczesnego Komisarza Policji i przewodniczącego SA Edmunda Heinesa, utworzono go w południowej części miasta Dürrgoy (obecnie Tarnogaj).